X
تبلیغات
نماشا
رایتل
پنج‌شنبه 7 آبان‌ماه سال 1388 @ 07:09 ب.ظ

رشد و پویایی لازمۀ زندگی است.

ماهی تازه یکی از غذا های اصلی مردم ژاپن است. ژاپن کشوری جزیره­ای و محصور در آب­هایی است که منبع عظیم ماهی را در خود دارد. اما سال هل پیش به دلیل صید بی رویه با استفاده از فناوری پیشرفته، منابع آبزیان در سواحل ژاپن و مناطق اطراف به شدت کاهش یافت؛ به طوری که کشتی های صید ماهی مجبور شدند برای صید به آب های دورتر بروند. اما مشکل این بود که با طی مسافت های زیاد ، ماهی ها تازگی خود را از دست می­دادند و ژاپنی ها که عادت به خوردن ماهی تازه داشتند ، رغبت چندانی به خوردن ماهی های جدید از خودشان نشان نمی دادند.

صاحبان کشتی ها و صنایع ماهی گیری برای حل این مسئله، در کشتی ها حوضچه هایی تعبیه کردند. در واقع پس از صید ماهی ها، آن ها را در حوضچه ها می ریختند تا ماهی ها زنده به ساحل برسند و بلافاصله مصرف شوند. علی رغم این ترفند، هنوز مردم عقیده داشتند که این هاهی ها هنوز هم طعم ماهی تازه را ندارد و از آن استقبال نکردند.

صاحبان کشتی ها که خود را با بحران بزرگ و جدی روبه رو می دیدند، به فکر راه حل هایی افتادند. تحقیقات نشان داد درست است که ماهی ها زنده به ساحل می رسند ، اما چون همانند محیط طبیعی از حرکت و فعالیت برخوردار نیستند، هنکام مصرف نیز طعم ماهی تازه را ندارد. راه حل نهایی استفاده از کوسه ماهی های کوچکی بود که آن ها را نیز به حوضچه های ماهی انداختند. هر چند تعدادی از ماهی ها توسط این کوسه ها شکار می شدند اما درصد عمده ای زنده می مانند. در واقع ، از آنجا که ماهی ها مرتب توسط کوسه ها تعقیب می شدند، یک لحظه آرام و قرار نداشتند و همان تحرکی را از خود نشان می دادند که در محیط طبیعی زندگی خود داشتند. ناگفته پیداست که ژاپنی ها از این ماهی ها استقبال کردند و به خرید آن ها به عنوان ماهی تازه روی آوردند.

شرح: اگر می خواهید همیشه در حال حرکت ، رشد و پویایی باشید، کوسه ای در حوضچه ی زندگی خود بیندازید؛ کوسه ی مشکلات. زیرا آنچه ما را تهدید می کند، سکون، بی حرکتی و درجا زدن و درنهایت پوسیدن است.

ابی که برآسود زمینش بخورد زود

                                  دریا شود آن رود که پیوسته روان است

                                                                        هوشنگ ابتهاج

منبع: باقری، فائزه السادات (اردیبهشت1388). مجلعۀ رشد مدیریت مدرسه. شمارۀ61، ص14